null

Park Skaryszewski im. I.J.Paderewskiego

Drukuj otwiera się w nowej karcie

Park Skaryszewski jest wpisany do rejestru zabytków od 13.12.1973 r.

Park Skaryszewski jest jednym z największych parków Warszawy. Powstał w latach 1905 – 1916, zaprojektowany przez ówczesnego głównego ogrodnika Warszawy Franciszka Szaniora. W pierwszym etapie realizacji projektu urozmaicono płaski i monotonny krajobraz zakładając cztery stawy, połączone ze sobą i z Jeziorem Kamionkowskim i usypano wzniesienia we wschodniej części parku, a także podniesiono teren wokół stawów.
W kolejnych etapach wykonano dalsze roboty ziemne wprowadzające urozmaicenie rzeźby terenu, zrealizowano nasadzenia roślinne i zbudowano śluzę z mostem na kanale łączącym Jezioro Kamionkowskie z Wisłą. Zapewniło to ustabilizowanie poziomu wody w Jeziorze i uniezależnienie od stanów wody w Wiśle. Dla administracji parku wybudowano dworek i budynki gospodarcze wg projektu Juliusza Dzierżanowskiego. W 1914 roku powstały dwa place zabaw dla dzieci. Program parku został również wzbogacony o urządzenia sportowe, powstały pływalnie nad Jeziorem Kamionkowskim, przystań wioślarska, pierwsze miejskie boisko sportowe oraz korty tenisowe. Z inicjatywy Leona Danielewicza, Dyrektora Wydziału Ogrodniczego Zarządu Miejskiego Warszawy na terenie parku wybudowano kawiarnię, wodospad oraz założono różankę i ogród daliowy.

W 1925 r. park uzyskał ozdobne, żelazne ogrodzenie, które przetrwało do lat 50-tych XX wieku. Jeszcze w okresie przedwojennym na terenie parku pojawiły się rzeźby: „Tańcząca” Stanisława Jackowskiego, „Kąpiąca się „ Olgi Niewskiej, i ”Rytm” Henryka Kuny.
W 1929 r. nazwę parku zmieniono na Park im. Ignacego Paderewskiego. W kolejnych latach na terenie parku pojawił się pomnik pułkownika Edwarda Hause’a autorstwa Franciszka Blocka, oraz powstał nowy wjazd do parku od strony Ronda Waszyngtona. Szeroka aleja jesionowa prowadząca do parku była w końcu lat trzydziestych miejscem pokazów mody i konkursów samochodowych.
Park uległ dużym zniszczeniom w czasie II wojny światowej, wycięto wiele drzew m.in. wszystkie świerki na wzgórzach, zlikwidowano tereny sportowe we wschodniej części parku, cukiernię, przystanie oraz baseny kąpielowe.
W okresie powojennym przeprowadzono renowację, dosadzono tysiące drzew i krzewów, uzupełniając aleje, szpalery i żywopłoty, wzniesiono pomnik Wdzięczności Armii Radzieckiej.
Park Skaryszewski jest typowym parkiem krajobrazowym, z charakterystycznym, czytelnym ukształtowaniem wnętrz parkowych i grup roślinnych, o bogatej sieci dróg, miękkiej, swobodnej linii brzegowej zbiorników wodnych, wzniesieniach terenowych z punktami widokowymi, gdzie grupy roślin tworzące kulisy, przesłonięcia i plany kontrastują z elementami regularnymi w postaci alei, żywopłotów, rosariów, ogrodów sezonowych. Park Skaryszewski, mimo upływu lat zachował swój pierwotny kształt. Jego kompozycja przestrzenna podporządkowana jest widokom ze świadomie kształtowanych miejsc i wzgórz widokowych. Zasadniczy układ przestrzenny parku podkreśla jesionowa aleja główna i lipowa aleja obwodowa. Do najbardziej wyrazistych elementów parku należą stawy, tworzące system wodny, a także „góra świerkowa” z wodospadem. We wrześniu 2002 r. odsłonięto w parku tablicę upamiętniającą polskie ofiary ataku na WTC. 11.09.2001 r. W 2008 r. rozpoczęły się prace nad projektem rewaloryzacji Parku Skaryszewskiego.

W latach 2014-2015 grupa warszawskich przyrodników przeprowadziła społeczny projekt badawczy zatytułowany „Przyroda Parku Skaryszewskiego”, w wyniku którego powstała monografia opisująca przyrodę i użytkowanie parku.

Położenie

Dzielnica Praga Południe, w obrębie ulic: Al. Waszyngtona, Zielenieckiej, w bezpośrednim sąsiedztwie powstającego Stadionu Narodowego

Powierzchnia

49,56 ha

Atrakcje

stary drzewostan, układ wodny, grota, plac zabaw, stadnina, gdzie dzieci od 3 lat mogą przejechać się na kucyku

Zobacz galerię (7 zdjęć)